การเดินขบวนเรียกร้อง ~ ม๊อบ

เรื่องแรกผมขอยังไม่เข้าประเด็นนะครับ แต่จะขอให้ร่วมแสดงความเห็นกับสิ่งที่มีอิทธิพลต่อการเปลี่ยนแปลงการปกครองอย่างมาก จนมีส่วนเกี่ยวข้องกับคำตัวสินของศาลรัฐธรรมนูญที่พรรคการเมืองต่างๆได้รับ ตั้งแต่ประเทศไทยได้มีการบริหารประเทศโดยนายยกรัฐมนตรีมาตั้งแต่รุ่นแรก ผมไม่แน่ใจว่า พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร จะเป็นท่านแรกที่อยู่บริหารราชการครบวาระ 4 ปี เพราะเท่าที่ได้ดูข้อมูลมานั้นก็เห็นได้ว่า ประเทศไทยนั้นจะให้อิศระกับคำว่าประชาธิปไตยเกินไป? ก่อม๊อปกันเป็นเรื่องสนุก อะไรๆก็รัฐบาลทั้งๆที่ปัญหามันเกิดขึ้นในระดับจุลภาคหรือระดับองค์กรเท่านั้นเอง อีกทั้งผู้ที่เข้ามาเป็นม๊อบหลายขบวนนั้นก็รู้กันว่าเป็นอาชีพของเขาได้เงินค่าจ้างมาก็ไป จากที่ผมเคยผ่านหน้ารัฐสภามาก็เห็นสมาชิกของม๊อบอายุไม่ถึง 12 ปีเข้าร่วมขบวน อายุเพียงเท่านี้ยังแทบไม่รับรู้ปัญหาระดับมหาภาคที่เกิดขึ้น(ยังไม่หย่านมจากครอบครัวเลย) และดูจากสมาชิกม๊อบที่เข้าร่วมขบวนทั้งหลายก็ไม่เกี่ยวข้องอะไรกับสถานการ์ณด้วย (ขอยกตัวอย่างนะครับ อย่างเช่น เมื่อก่อนมีปัญหาเรื่องบริษัทหรือสำนักงานใหญ่ๆกับรัฐบาลที่จะแปลรูปเป็นรัฐวิสาหกิจ คนที่น่าจะเดินขบวนก็น่าจะมีแต่คนระดับ CEO หรือพนักงานระดับสูง เพราะว่ากลุ่มเหล่านี้ได้รับผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงโดยตรง..โดยเฉพาะเบื้องหลังการทำงาน แต่ในสมาชิกม๊อบกลับมีแต่คนที่เห็นได้ชัดเจนว่ามาจากต่างจังหวัด และมองไม่ออกเลยว่าเกี่ยวข้องกับสำนักงานที่เผชิญกับปัญหาอย่างไร อีกทั้งเหตุผลที่อ้างในการเดินขบวนในบางครั้งนั้น ไม่ว่ายังไงก็ฟังไม่ขึ้น ) ผมจึงเห็นได้ว่าการก่อม๊อบนั้นไม่ได้แสดงถึงความเดือดร้อนแท้จริงเสมอไป(ไม่ใช่ทุกม๊อบนะครับ) แต่เป็นการสร้างอิทธิพลต่อสังคมในการให้ความสนใจในสิ่งที่เกิดขึ้น โดยใช้สโลแกนว่า"ประชาธิปไตย?","รัฐบาลโกงกิน"และ"รัฐบาลห่วย..ไม่ได้เรื่อง" อยู่เป็นประจำ